نسل‌کشی در میانمار ضربه‌ اساسی بر پیکره انسانیت است

در آستانه محرم و عزای بزرگ جهان اسلام و در روزگاری که نفیر حقوق بشر در سراسر گیتی طنین‌انداز است؛ رخدادهای فاجعه آمیز میانمار ضربه‌ی اساسی بر پیکره انسانیت و اعتقادات موحدان است. در این میان باید برای بسیاری از سازمان‌ها و افراد مرثیه سرایی کرد هرچند اقلیت دردمند انسانیت همچنان ندای مظلومیت مسلمانان میانمار را سر می دهند.

۱. رخدادهای چند دهه گذشته و فعلی مانند نسل کشی مسلمانان در فلسطین، بوسنی و هرزگوین، یمن، میانمار و.. نشان داده است که مبنای اقدامات سازمان‌های بین المللی بنا بر انسانیت نیست؛ آن جایی که نام و نشان مسلمانان وجود داشته باشد؛ آنان نظاره گر هستند و چشمانشان در برابر جنایت‌های کشتار مسلمانان نابینا و گوش هایشان در برابر ناله‌های مظلومان ناشنوا است. در نسل کشی مسلمانان میانمار نیز اقدامات سازمان های بین المللی دیرهنگام و کم اثر بوده است تا جایی که این روزها در سازمان ملل انگار خاک مرگ پاچیده اند، ولی به عنوان مثال اگر یک آمریکایی و یا یک اروپایی در میان کشته های وجود داشت مسلما شاهد واکنش های دیگر بودیم!

۲. گویا کشورهای اسلامی در وضعیت واگرایی نهادیه شده قرار دارند؛ هدایتگری کشورهای غربی برای استمرار واگرایی در کشورهای اسلامی و عدم شکل گیری وحدت امری مشهود است. بار دیگر در رخداد نسل کشی مسلمانان میانمار شاهد اقدامات کم اثر جمعی کشورهای اسلامی هستیم.

۳. دولت دوازدهم نسبت به جایگاه و چگونگی حضورش در معادلات جهانی متناسب با آرمان‌های انقلاب اسلامی در رخداد نسل کشی میانمار رفتار نکرده است؛ فراموشی نسبت به جایگاه جمهوری اسلامی ایران در حمایت از ندای مظلومان در سراسر جهان و به خصوص مسلمانان تبعات جدی در فرسایش قدرت نرم جمهوری اسلامی دارد. در همین راستا شاهد آن هستیم که دولت های رقیب منطقه ای ما با دیپلماسی عمومی فعال در میان پناهجویان میانماری حاضر می شوند و کمتر نماینده ای از ایران دیده می شود.

۴. مجلس شورای اسلامی در وظایف خطیر خود در حوزه نظارت بر سایر قوا در انجام وظیفه اسلامی و انسانی شان کوتاهی کرده و علاوه بر آن ظرفیت های موجود در پارلمان کشور های اسلامی و بهره گیری از پتانسیل های گروه های دوستی را نیز به فراموشی سپرده است، امری که نیاز به جبران دارد.

۵. یکی از اصلی‌ترین وظایف قوه قضائیه پیگیری حقوقی پرونده‌ها مظلومان در مجامع بین المللی است؛ در رخداد نسل کشی مسلمانان میانمار، رهبر معظم انقلاب اسلامی به طور خاص «دستور» بر حمایت از مسلمانان میانمار از جایگاه حقوقی به این قوه دادند ولی نارسایی های جدی برای انجام آن را شاهد هستیم که قابلیت اغماض ندارد و در کارنامه قوه قضائیه ثبت خواهد شد. امیدوارم در روزهای آتی شاهد جبران آن باشیم.

۶. نخبگان و فرهیختگان ایران اسلامی بویژه نهادها و سازمان های مربوطه در کشور باید در این نسل کشی ها نقش فعالی را برعهده گیرند و با برگزاری اجتماع بزرگ اندیشمندان بویژه فرهیختگان جهان اسلام از مظلومین میانمار دفاع نمایند.

۷. رسانه ها نقش بی بدیلی در انعکاس واقعیات و روشنگری افکار عمومی در تقابل با بنگاه های خبرپراکنی غربی که وظیفه دیکته شده آنان سرپوش گذاشتن بر این جنایات است دارند، وظیفه ای که حق آن به تمامه ادا نشده و نیازمند مجاهدت و کوشش افزون تر است.

۸. در این رخداد باز هم جنبش دانشجویی پیشرو و پیشگام اعتراضات به نسل کشی مسلمانان بود؛ رمز بقای جنبش دانشجوی آزادی خواهی و عدالت‌خواهی همه جانبه است. جنبش دانشجویی در تجمعات قانونی آتی نیازمند گسترش دامنه موج اعتراضی فراتر از شخصیت‌های سیاسی هر دو جریان اصلی کشور است؛ دفاع از انسانیت فصل مشترک انسان‌ها با فطرت بیدار است بنابراین حضور شخصیت‌های با پایگاه اجتماعی مناسب ولی با نگرش فکری متفاوت و همکاری افزونتر با متولیان جنبش دانشجوی در آغاز سال تحصیلی جدید باید صورت گیرد. ان شاءالله

بدون دیدگاه


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *